Minął rok od deorbitacji PW-Sata

Wizualizacja deorbitacji PW-Sata. Autor: Paweł Sańczyk

Wizualizacja deorbitacji PW-Sata. Autor: Paweł Sańczyk

– rok 1957 – Rosjanie umieszczają na orbicie pierwszego sztucznego satelitę Sputnik
– rok 1965 – Rosjanin Aleksiej Leonow jako pierwszy „spaceruje w kosmosie”
– rok 1969 – Amerykanie stawiają pierwsze kroki na Księżycu
– itd. itd.

Moglibyśmy wymienić bardzo wiele takich przełomowych dla świata nauki wydarzeń, ale czy pojawiłoby się w nich słowo „polski” czy „Polak/Polka”? Lecz w końcu nadszedł rok 2004, gdy członkowie Studenckiego Koła Astronautycznego postanowili zapisać się w kartach historii, budując pierwszego polskiego satelitę – PW-Sata. Satelita został zaprojektowany w stosowanym w studenckich misjach kosmicznych standardzie CubeSat, w kosmosie znalazł się w 2012 roku, a 28 października 2014 roku spłonął w atmosferze Ziemi.

Członkowie projektu PW-Sat przeszli bardzo długą i krętą drogę, dwukrotnie zmieniając koncepcję głównej misji, czyli systemu deorbitacji. Nieraz napotykały ich chwile słabości i zwątpienia w powodzenie i sens misji, po których zawsze następował powrót motywacji i zdwojonych sił oraz chęci do pracy. Dzięki uporowi i determinacji studenci przekonali do swojego pomysłu Europejską Agencję Kosmiczną i wywalczyli jedno z 7 miejsc na rakiecie Vega*, która wyniosła PW-Sata na orbitę 13 lutego 2012 roku.

Niedawno minął rok od deorbitacji pierwszego polskiego satelity – satelity zaprojektowanego i zbudowanego przez studentów przy współpracy z Centrum Badań Kosmicznych PAN. Informowaliśmy o tym w listopadzie ubiegłego roku. I mimo, ze obniżył swoją orbitę bez udziału systemu deorbitacyjnego, to gratulujemy naszym poprzednikom wytrwałości w dążeniu do celu, bo dobrze zdajemy sobie z tego sprawę, jakim wyzwaniem jest zrealizowanie projektu kosmicznego.

Wysokość Perygeum

Wykres przedstawiający wysokość perygeum PW-Sata2 podczas jego pobytu na orbicie

Zainteresowanych dokładną historią projektu PW-Sat zapraszamy do przeczytania artykułu Andrzeja Kotarby w 18 numerze czasopisma Astronautilus dostępnym tutaj.

Z tej okazji wznosimy kieliszek szampana, zakasamy rękawy i zabieramy się do pracy nad PW-Satem2. Ze zdwojoną siłą i motywacją! Przed nami najważniejszy etap naszego projektu – konfiguracja i testy satelity.

Trzymajcie za nas kciuki!

* – na początku było 9 miejsc (3 P-POD-y po 3 CubeSaty), ale finalnie poleciało 7 CubeSatów (2 P-PODy po 3 CubeSaty, jeden P-POD z jednym CubeSatem i dwoma mass dummy)

Bookmark the permalink.

Comments are closed